96

برگشتم... حالم بهتره. لااقل الان می دونم نوشته هامو می خونه و احساسم رو می دونه. گر چه درست درکم نمی کنه و خیلی باورم نداره. البته خودمو که به جاش می ذارم بهش حق میدم. راستش برای خودمم عجیبه. همونطور که حس کرده بودم تیزتر اونی بود که لازم باشه همه چیز رو براش توضیح بدم. اصلا لذتی که توی این "در لفافه حرف زدن" ها هست در صراحتِ لهجه نیست دستِ کم برای همچین مورد خاصی! به هر حال همین که احساسم رو می خونه و می دونه انگار دنیا مال منه...

و اما تو:

هیچ وقت برایت نخواهم نوشت "دوستت دارم"
هرگز از من نخواهی شنید "عاشقت هستم"
چرا که احساسم به تو
فراتر از همه ی این کلیشه هاست
من بارها گفته ام و خواهم گفت
"تو را حس می کنم
چون عطری در سالیان دور که دوستش می داشتم
تو را نفس می کشم
به یاد هوایی که اولین بار دلم را هوایی کرد
و هر لحظه در ذهنم معماری ات می کنم
تا تندیسی به یادگار بماند از یک عشقِ بی تصویر...
با تو نه پایانی می خواهم نه وصالی
چرا که لذت می برم از خواستن بی حد و بی مقصد و بی دلیل!
تو هم مرا به اندازه ای که می شناسی باور کن
و به اندازه ی باورت دلدادگی ام را پذیرا باش
و از یاد مبَر ما هم فرزندانی از نسل آدمیم
که سیب و گناه و معشوقه را
به یک عمر ماندن در بهشت برین ترجیح داد"...!

+امروز از سفر برگشتم... خوب بود اما می تونست خیلی بهتر باشه اگه...

آهنگ "بهشت" با صدای "گوگوش"